۱۳۹۶ اسفند ۴, جمعه

بازداشت سه فعال محیط زیستی عضو “موسسه حافظان طبیعت لاوردین”



خبرگزاری هرانا – گزارش‌ها حاکی از آن است که مقام‌های امنیتی ایران در سکوت کامل خبری، سه فعال محیط زیستی دیگر وابسته به “موسسه حافظان طبیعت لاوردین” را در روزهای پایانی بهمن ماه در بندر لنگه از توابع استان هرمزگان بازداشت کرده‌اند.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از تابناک، سه فعال محیط زیستی دیگر از اعضای “موسسه حافظان طبیعت لاوردین” توسط یک نهاد امنیتی که به نظر می آید سپاه پاسداران باشد، در اواخر بهمن ماه در بندر لنگه بازداشت شده‌اند، اطلاعی از دلیل بازداشت و محل نگهداری این فعالان محیط زیست در دست نیست”

اطلاعات قابل بررسی نشان می دهد موسسه لاوردین با موسسه حیات وحش پارسیان که به تازگی ۷ تن از اعضای آن توسط سپاه پاسداران بازداشت شدند، برنامه‌های مشترک محیط زیستی داشته از نمونه این برنامه‌ها ساخت آبشخور و رصد کل‌ و بزهای کوهی بوده است.

 وب سایت “موسسه حافظان طبیعت لاوردین” نیز با توجه به حذف اطلاعات تماس و بسیاری از مطالب منتشره قبلی عملا از فعالیت بازمانده است.
خبر بازداشت این سه نفر که تابناک بدون ذکر هویت تصاویری از آنان منتشر کرده است، پس از بازداشت هفت فعال محیط زیستی دیگر منتشر می شود.

کاووس سیدامامی، استاد دانشگاه امام صادق، یکی از آن هفت نفر بود که در شرایط مشکوکی در زندان درگذشت.

مقام‌های امنیتی و قضایی می‌گویند او خودکشی کرده است.

برای اطلاعات بیشتر بنگرید به : بازداشت ۶ فعال سرشناس محیط زیست و اعلام جان باختن یکی از بازداشت شدگان در زندان

جمال الدین خانجانی پس از عمل جراحی قلب به زندان اوین بازگردانده شد



خبرگزاری هرانا – جمال الدین خانجانی از مدیران جامعه بهائی ایران و عضو گروه (یاران، ایران)، در پی عارضه‌ی قلبی، پس از انتقال به بیمارستان تحت عمل جراحی قرار گرفت و پس از آن مجددا به زندان اوین بازگردانده شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، جمال الدین خانجانی از مدیران جامعه بهائی ایران، در پی عارضه‌ی قلبی در زندان و به تشخیص دکتر زندان به بیمارستان منتقل شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت، وی پس از انجام عمل جراحی مجددا به زندان اوین منتقل شد.

یک منبع مطلع دراین‌باره به گزارشگر هرانا گفت: “هفته‌ی پیش آقای خانجانی دچار عارضه‌ی قلبی شد و به تشخیص دکتر زندان، مبنی بر اینکه رگ قلبشان گرفتگی کامل دارد و باید هر چه سریع‌تر تحت درمان قرار گیرد، با تلاش خانواده‌ی جهت مداوا به بیمارستانی خارج از زندان اوین منتقل شد و پزشکان بنا بر سن ایشان که نزدیک به ۸۵ سال دارند و نباید دیگر در زندان به‌سر ببرند به مشاوره پرداختند و عمل آنژیوگرافی بر روی قلب وی انجام شد و رگ‌های آسیب‌دیده و رگ کاملا مسدود را باز نمودند و پس از چند روز بستری شدن در سی‌سی‌یو دیروز پنج‌شنبه سوم اسفند توسط نیروهای امنیتی دوباره وی را به زندان اوین منتقل کردند.”
شایان ذکر است آقای خانجانی متولد ۱۳۱۲ که از کهولت سن و بیماری‌های متعدد در رنج است، از تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۸۷ تاکنون در زندان به سر می‌برد و دوره‌ی ۱۰ ساله‌ی زندان ایشان بدون حتی یک‌روز مرخصی در ۲ فروردین ۹۷ پایان می‌یابد.

این در حالی است که مقام‌های امنیتی و قضایی به وی اجازه‌ی شرکت در مراسم تشیع جنازه‌ی همسرش را نیز ندادند.

جمال‌الدین خانجانی پیش از این در مرداد ماه سال ۱۳۸۹ همراه با ۶ تن دیگر از مدیران جامعه‌ی بهایی به نام‌های “سعید سعید رضایی “مهوش شهریاری”، “فریبا کمال آبادی”، “عفیف نعیمی”، “بهروز توکلی” و “وحید تیز فهم” به اتهام “اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی”، “تبلیغ علیه نظام” و “جاسوسی” توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی “مقیسه” به ۲۰ سال حبس محکوم شده بودند و دادسرای امنیت تهران، در بهمن ماه سال ۱۳۸۷، از صدور قرار مجرمیت برای این هفت شهروند خبر داد، محکومیت ۲۰ ساله ای که به ۱۰ سال حبس تعزیری برای هر یک کاهش یافت.

از این افراد سعید رضایی، مهوش شهریاری، فریبا کمال‌آبادی، بهروز توکلی پس از طی دوران محکومیت خود آزاد شده بودند و  جمال‌الدین خانجانی و وحید تیز فهم همچنان در زندان هستند و عفیف نعیمی (در مرخصی درمانی) به سر می‌برد.

آقای خانجانی پیش از نیز در سال ۹۳ به بیمارستان منتقل شده بود.

۱۳۹۶ اسفند ۳, پنجشنبه

شاپور رشنو جهت سپری کردن حکم “حبس در تبعید” به زندان شیراز تبعید شد



خبرگزاری هرانا – شاپور رشنو فعال سیاسی اهل خوزستان که پیش از این به اتهام تبلیغ علیه نظام به تحمل حبس در تبعید محکوم شده بود و از مدتی قبل در بازداشت اداره اطلاعات اهواز به سر می برد سرانجام جهت اجرای حکم حبس به زندان عادل آباد شیراز تبعید شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، شاپور رشنو فعال ملی مذهبی خوزستانی که پیش‌تر به اتهام تبلیغ علیه نظام به تحمل چهار ماه حبس تعزیری محکوم شده بود جهت اجرای حکم به زندان عادل آباد شیراز تبعید شد، وی دانشجوی دکترای علوم سیاسی است.

این فعال ملی مذهبی شهرستان اندیمشک علاوه بر پرونده دارای محکومیت قطعی، مورخ ۱۷ دی‌ماه مجددا به اتهام تبلیغ علیه نظام در منزل خود در خیابان شهید دزفولی شهر اندیمشک توسط نیروهای اداره اطلاعات شهر اهواز بازداشت شد و از آن تاریخ تا زمان تبعید به شیراز در محل بازداشتگاه این نیرو به سر برد.
با توجه به اجرایی شدن حکم حبس در تبعید از بابت پرونده سابق در عین مفتوح شدن پرونده ای جددی علیه این زندانی مشخص نیست روند حقوقی پرونده او چگونه به پیش خواهد رفت.

نزدیکان آقای رشنو به گزارشگر هرانا گفتند این زندانی سیاسی از زمان بازداشت علیرغم مدت کوتاه آن حداقل ۱۲ کیلوگرم کاهش وزن داشته است و تنها دوبار اجازه تماس با خانواده خود را یافته است.


آقای رشنو پیش‌تر در سال ۹۴ به همراه “علی محمد جهانگیری، عزت الله جعفری، عبدالرضا شاکری، امیر رحیم خانی و مادرش و علی نجاتی” از فعالان سندیکای کارگران هفت تپه بازداشت شده بود.

در هنگام بازداشت پیشین، طی هجوم نیروهای اطلاعات سپاه به خانه شاپور رشنو، بر اثر ترس و فشار عصبی همسر این فعال مدنی که باردار بود فرزند خود را از دست داد. خانم رشنو پس از این واقعه راهی بیمارستان شد و چند روز را به دلیل سقط جنین در بیمارستان به سر برد.

زینب کشوری، همسر آقای رشنو، شکایت نامه‌ای علیه نیروهای امنیتی تنظیم کرده ولی بدلیل فشار اطلاعات سپاه وی از ادامه شکایت منصرف شد. از سوی دیگر برای وی نیز پرونده ای جدید به اتهام تبلیغ علیه نظام تشکیل ش که نهایتا به پرداخت ۴ میلیون تومان جریمه نقدی محکوم شد.

به خانم رشنو گفته شده که در صورت تکرار جرم و یا مشاهده رفتار های مشابه این حکم به چهار ماه زندان تغییر پیدا خواهد کرد.

تمامی بازداشت شدگان سال ۹۴ به اتهام تبلیغ علیه نظام به ۴ ماه حبس تعزیری محکوم شدند.

تنها آقای علی محمد جهانگیری ابتدا به ۴ سال حبس تعزیری محکوم شد که پس از تجدید نظر خواهی این حکم به یکسال حبس تعزیری تقلیل پیدا کرد.

در بیست و چهارمین سال حبس؛ محمد نظری به بیمارستان اعزام شد



خبرگزاری هرانا – روز گذشته، محمد نظری زندانی سیاسی زندان مرکزی ارومیه که از بیماری سنگ کیسه صفرا رنج می‌برد، پس از گذشت ماه ها با پرداخت هزینه درمانی‌اش برای عمل جراحی به بیمارستان امام خمینی ارومیه منتقل شد. آقای نظری از قدیمی ترین زندانیان سیاسی ایران است که از ۲۴ سال پیش بدون استفاده از مرخصی تحمل حبس می کند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، محمد نظری زندانی محبوس در زندان مرکزی ارومیه که از بیماری کیسه صفرا رنج می‌برد، روز گذشته ۲ اسفندماه ۱۳۹۶ برای عمل جراحی به بیمارستان منتقل شد.

محمد نظری فرزند حمدالله، با پرداخت هزینه درمان عمل جراحی به مبلغ ۲ میلیون تومان از زندان مرکزی ارومیه به بیمارستان امام خمینی این شهر منتقل شد.
با تلاش فراوان نزدیکان و خانواده آقای نظری وی در ماه گذشته توانسته بود با اخذ دستور دادستان جهت درمان به بیمارستان منتقل شود. بیماری وی در ماه اخیر عود کرده بود به طوریکه پزشکان متخخص در این خصوص گفته بودند که باید سریعا تحت عمل جراحی قرار گیرد ولی ماموران زندان به دلایل نامعلومی پس از شنیدن پاسخ پزشکان محمد نظری را مجددا به زندان مرکزی ارومیه منتقل کرده بودند.

محمد نظری یکی از قدیمی ترین زندانیان سیاسی ایران است که دوران محکومیت خود را در زندان ارومیه سپری می‌کند.

این زندانی که در حال سپری کردن بیست و چهارمین سال از حبس خود است قبل از انتقال به زندان ارومیه بعنوان اعتراض به روند حقوقی حاکم بر پرونده اش به مدت ۵۵ روز در اعتصاب غذا بسر برد.

پس از اینکه محمد نظری، با پایان اعتصاب جهت رسیدگی به وضعیت پزشکی در بهداری زندان به سر می برد مورد برخورد فیزیکی از سوی ماموری به نام “ملازاده” قرار گرفت.

در پی بحث مشاجره آقای نظری و مامور مورد اشاره این مامور دو سیلی به محمد نظری زد که اقدام این مامور با اعتراض عمر (سعید) فقیه پور (در هجدهمین سال حبس) و خالد فریدونی (در هفدمین سال حبس)، دیگر زندانیان سیاسی روبرو شد.
علیرغم انتظار برای رسیدگی به اقدام غیرقانونی مامور “ملازاده” در مضروب کردن محمد نظری، نهایتا پرونده ای علیه خالد فریدونی و عمر فقیه پور مبنی بر درگیری با مامورین تشکیل شد.

در ادامه همین تنش، این سه زندانی سیاسی از زندان رجایی شهر کرج به زندان ارومیه در استان آذربایجان غربی منتقل شدند.

محمد نظری فرزند حمدالله متولد ۱۳۵۰ در سال ۱۳۷۳ در بوکان به اتهام همکاری با یکی از احزاب اپوزیسیون کرد بازداشت و در حالی که اتهام وارده رد کرده بود و آن بر اساس اعترافات دروغین اخذ شده تحت شکنجه می دانست به اعدام محکوم شد که این حکم بعد از گذشت ۵ سال به تحمل حبس ابد تقلیل یافت.

یک زندانی در فارس به اعدام محکوم شد



خبرگزاری هرانا – یک متهم به قتل از بابت پرونده مفتوحه سال ۹۵، توسط دادگاه کیفری استان فارس، به اعدام محکوم شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از روزنامه شرق، سال گذشته زنی جوان به نام مریم در پی مفقود شدن همسرش نزد کارآگاهان پلیس آگاهی استان فارس رفته و اظهار داشت: “همسرم علی طبق معمول هر روز برای رفتن به محل کارش از خانه خارج شد و بعد از آن هیچ خبری از او نشد. حتی به تلفن همراهش نیز جواب نمی داد تا اینکه گوشی اش خاموش شد و حالا من نگران او هستم”.

کارآگاهان بعد از شنیدن اظهارات این زن تجسس های خود را برای یافتن علی آغاز کردند. مشخصات او به ماموران ابلاغ شد، اما ردی از این مرد به دست نیامد تا اینکه فردی در تماس با مرکز فوریت های پلیسی ١١٠ اعلام کرد جنازه ای را در جاده ای خارج از شهر مشاهده کرده است.

در پی این تماس ماموران راهی محل مذکور شده و جسد مردی جوان را یافتند که هدف چند گلوله قرار گرفته بود. هیچ مدرک شناسایی همراه مقتول یافت نشد.

با انتقال جسد به پزشکی قانونی و انجام بررسی‌های لازمه، کارآگاهان دریافتند که این مرد شباهت بسیاری به علی دارد، از این رو همسر وی را احضار کردند.

مریم بعد از رویت جسد تایید کرد که مقتول همسرش است و از علت قتل همسرش اظهار بی‌اطلاعی کرد.

کارآگاهان در جریان تحقیقات تخصصی خود به دو نکته محرز رسیدند؛ نخست آنکه مقتول قاتل یا قاتلان را می شناخته و همراه آنها به خارج از شهر رفته اما ناگهان غافلگیر شده و فرصت فرار یا دفاع از خود را به دست نیاورده بود. دوم آنکه قتل به دلیل اختلافات شخصی رخ داده و انگیزه هایی مانند سرقت در میان نیست.
همین مسئله سبب شد مریم تحت نظر قرار بگیرد و ماموران بعد از مدتی به رفتارهای این زن ظنین شدند. به این ترتیب همسر مقتول تحت بازجویی های تخصصی قرار گرفت و در برابر پرسش های پلیس پاسخ های متناقض داد. به همین جهت شک ها نسبت به او تقویت شد تا اینکه درنهایت مریم به طراحی نقشه قتل شوهرش اعتراف کرد و گفت قاتل مردی به نام کریم است که با او رابطه پنهانی دارد.

هنگامی که کریم بازداشت شد و فهمید زن موردعلاقه اش واقعیت ماجرا را برملا کرده به قتل علی اعتراف کرد.

او گفت: “من مزرعه دارم و علی برایم کار می کرد. از این طریق با همسر او آشنا شدم. مریم با شوهرش به شدت اختلاف داشت و دلیل اصلی این اختلافات نیز اعتیاد علی بود. بعد از مدتی با این زن رابطه برقرار کردم و به هم علاقه مند شدیم به همین دلیل تصمیم گرفتیم علی را به قتل برسانیم و او را از سر راه برداریم. برای این کار نقشه ای طراحی و سلاح تهیه کردم. روز حادثه دنبال علی رفتم و به بهانه اینکه در مزرعه کار داریم او را با خودم به خارج از شهر بردم. وقتی به محلی خلوت رسیدیم از پشت یک گلوله به او شلیک کردم. علی برگشت و از من پرسید چرا چنین کاری کردم. قبل از اینکه بتواند واکنش دیگری نشان دهد و از خودش دفاع کند چند گلوله دیگر نیز به او شلیک کردم. سپس تلفن همراه او را برداشتم و به همسرش دادم”.

پرونده بعد از تکمیل تحقیقات مقدماتی در اختیار دادگاه کیفری استان فارس قرار گرفت. نماینده دادستان در جلسه دادگاه جرم متهمان را محرز دانست و اولیای دم مقتول نیز خواستار اعدام قاتل شدند.

در ادامه کریم حرف هایی را که در بازجویی زده بود، تکرار کرد. مریم نیز گفت: “شوهرم اعتیاد داشت و همین مسئله باعث اختلاف ما شده بود تا اینکه با کریم رابطه برقرار کردم و نقشه قتل علی را طراحی کردیم. کریم بعد از کشتن شوهرم موبایل او را به من داد و آن را در چاه دست شویی انداختم تا هیچ سرنخی باقی نماند. بعد از آن شکایتی را مطرح کردم و گفتم شوهرم مفقود شده است”.

هیئت قضات بعد از بررسی پرونده، کریم را به اعدام و زن جوان را به اتهام معاونت در قتل به زندان محکوم کردند.

خالد عموری در اهواز بازداشت شد

رگزاری هرانا – خالد عموری، شهروند ساکن اهواز، چهارشنبه ۲۵ بهمن‌ماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی اداره اطلاعات این شهر بازداشت شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۲۵ بهمن ماه ۱۳۹۶، خالد عموری شهروند ساکن شهر اهواز در پی یورش نیروهای اداره اطلاعات این شهر بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

یک منبع مطلع در گفت‌وگو با گزارشگر هرانا در این باره گفت: “چهارشنبه ۲۵ بهمن ماه، چند ماشین بدون پلاک، منزل آقای عموری را محاصره کرده و پس از بازرسی منزل، وسایلی که متعلق به وی بوده را با خود برده‌اند، او را به شدت جلوی خانواده‌اش مورد ضرب و شتم قرار داده‌اند و بعد از گذاشتن چشم‌بند وی را بازداشت و با خود به مکان نامعلومی منتقل کردند”.

بر اساس گزارشات رسیده از خانواده عموری، علیرغم تلاش های صورت گرفته تاکنون اطلاعاتی از دلیل بازداشت و سرنوشت آقای عموری به دست نیامده است. خانواده‌ی وی تاکنون موفق به تماس تلفنی یا ملاقات با وی نشده‌اند و از سرنوشت او به شدت بیمناک هستند.
هرانا، پیش از این نیز در تاریخ ۱۳ بهمن‌ماه سال جاری از بازداشت یک شهروند اهوازی دیگر به نام داوود خسرجی خبر داده بود.

آقای خسرجی ۲۸ ساله، متاهل و ساکن شهر اهواز است و او نیز پیش‌تر توسط نیروهای اداره اطلاعات خوزستان بازداشت شده بود”.

عبدالله قنبرزهی به پنج سال حبس تعزیری محکوم شد



خبرگزاری هرانا – عبدالله قنبرزهی زندانی محبوس در زندان مرکزی زاهدان توسط شعبه اول دادگاه انقلاب این شهر به اتهام «همکاری با گروه‌های ضد نظام» به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، شعبه اول دادگاه انقلاب زاهدان و به ریاست قاضی بامری، عبدالله قنبرزهی ساکنِ زاهدان را به اتهام «همکاری با گروه‌های ضد نظام» به تحمل پنج سال حبس تعزیری محکوم کرد.

عبدالله قنبرزهی که هم‌اکنون در بند ۳ زندان مرکزی زاهدان نگهداری می‌شود به “اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق همکاری با گروه های مخالف نظام” ۴ ماه پیش توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شده بود.

صدور حکم پس از گذشت ۴ ماه، آن هم با وجود برگزاری یک جلسه دادگاه سوالات بسیاری را ایجاد کرده است، چرا که بسیاری از زندانیان محبوس در زندان مرکزی زاهدان پس از یک یا دو سال بازداشت همچنان در دادگاه محکوم نشده‌اند و به وضعیت آنها رسیدگی نشده است.

این زندانی بیست و پنج ساله در شهر زاهدان توسط اداره اطلاعات دستگیر و به مدت یکماه در سلول های انفرادی اداره اطلاعات زاهدان تحت بازجویی و شکنجه قرار گرفته بود.
پیش‌تر یک منبع آگاه در این خصوص به گزارشگر هرانا گفته بود: ”این زندانی به مدت یک ماه در بازداشتگاه اداره اطلاعات زاهدان تحت شکنجه قرار گرفته و پس از ضرب و شتم و اعتراف‌گیری به سبک “تخت معجزه” به بند سه زندان زاهدان منتقل شده است.”

تخت معجزه یکی از شیوه های رایج شکنجه برای گرفتن اعتراف از زندانی بخصوص در بازداشتگاه اطلاعات زاهدان است، در این نوع شکنجه متهم رابه تخت میبندند و پرسنل اطلاعات متهم را آنقدر با کابل شلاق میزند تا فرد توان مقاومت خود را از دست بدهد. هدف از این شکنجه اجبار فرد به اعترافات علیه خود است.

لازم به یادآوری است پیش از این زندانیان دیگری از جمله محمدصابر ملک رئیسی، عبدالکریم شه بخش و نور احمد حسن زهی که تجربه حضور در بازداشتگاه اداره اطلاعات شهر زاهدان را داشتند در روایت‌های خود از وجود ابزار شکنجه موسوم به “تخت معجزه” در این محل و اعمال شکنجه بر خود سخن گفته بودند.